Każdy człowiek przybiera konkretne postawy lub wykonuje takie, a nie inne gesty, kiedy znajduje się w określonej sytuacji. Tak samo postawy, które przybieramy, wyrażają to, co przeżywamy w naszym wnętrzu podczas uczestnictwa w liturgii.
W czasie celebracji liturgicznych przyjmujemy trzy postawy:

  • Wiodącą postawą na Eucharystii jest postawa stojąca wyraża ona przede wszystkim godność dzieci Bożych, ludzi wolnych (przyjmowana podczas modlitwy); jest ona także wyrazem naszego szacunku i uwagi (przyjmowana podczas Ewangelii, Modlitwy Powszechnej) oraz dyspozycyjności, gotowości do głoszenia Ewangelii (przyjmowana podczas Wyznania wiary).
  • Drugą postawą jest postawa siedząca, w naturalny sposób umożliwia nam ona dłuższe skupienie, dlatego wyraża słuchanie i refleksję (przyjmujemy ją podczas czytań oraz przygotowania darów).
  • Ostatnią z postaw jest postawa klęcząca wyrażająca uwielbienie, adorację - dlatego przyjmowana jest podczas przeistoczenia i po śpiewie Baranku Boży, gdy kapłan ukazuje Ciało Chrystusa.
  • Istnieje jeszcze czwarta postawa. Podczas liturgii jest ona przyjmowana jedynie przez kapłanów w Wielki Piątek i podczas liturgii święceń. Leżenie krzyżem, bo o nim mowa, wyraża najgłębsze uniżenie.

Zachowanie przez uczestników liturgii jednolitych postaw ciała jest znakiem jedności zgromadzonych na celebracji, znakiem naszej jedności jako Ciała Chrystusa.
Istnieją jednak wyjątki np. osoby starsze, chore, matki w ciąży itp.